dark wave – Strona 22. – Wave △ Press

Shadowhouse: Lonely Psalm (singiel wydany razem z utworem Haunted; Stany Zjednoczone; 17 stycznia 2014)

Czy temperatura pór roku może mieć wpływ na temperaturę i siłę naszych uczuć? Czy można zamrozić swoje serce zimą i przywrócić mu życie, rozgrzewając ponownie latem? Co, jeśli się nie uda? Co, jeżeli lato odda mu życie, lecz na krótko, bo serce spłonie jego żarem i zostaną tylko proch i dym po spalonych uczuciach?… Dym, którego zapach będzie się czuło do końca życia, bo uczucia były nie do zapomnienia…

W labiryncie pytań znalazłam utwór, który aktualnie mógłby oddać stan zagubionego uczuciowo człowieka, trafiłam na zespół z Portland (USA), który jest dopiero na samym początku swojej muzycznej drogi.

Shadowhouse, bo o nich mowa, jak na razie udostępnili w sieci dwie kompozycje; jedna z nich – Lonely Psalm – idealnie pasuje do stanu ducha, o którym wspominam. Nie da się ukryć, sporo w tym utworze inspiracji Joy Division: duża przestrzeń muzyczna, wiarygodne chłodne brzmienia basu i gitary, przekonujący wokal. Można zadać pytanie: przecież zespołów inspirujących się Joy Division są tysiące, dlaczego akurat ta grupa, ten numer? Każdy człowiek ma inną wrażliwość muzyczną, każdy w danym momencie odnajduje ukojenie w innych dźwiękach; ja znalazłam je aktualnie tu – i uważam, że to kompozycja zdecydowanie godna uwagi. Z chwilą kiedy utwór się rozpoczyna, mam wrażenie, że zaczynam kroczyć, kiedy zaś utwór się rozwija, moje kroki stają się szybsze; wreszcie po 2′ i 48” trwania kompozycji moje emocje sięgają zenitu, mam wrażenie, że zaczynam biec przed siebie, jakby uciekając od strachu i zagubienia, od pytań bez odpowiedzi…

Mam nadzieję, że Lonely Psalm nie będzie jedynym „muzycznym ratunkiem”, jaki otrzymałam od Shadowhouse. I need more…

Karolina Lampe / Sister Karo Wildflower

http://www.youtube.com/watch?v=bUZN85BAjsA

Shadowhouse – Bandcamp

Y (aka Ypsilon): The Dance Of The Illusion (EP; Burka for everybody; Hiszpania; 23 stycznia 2014)

Cztery utwory składające się na najnowszą epkę hiszpańskiego duetu Y trafiają w sedno chłodnofalowego brzmienia. Co więcej – jest to wydawnictwo tyleż dla estetyki cold wave klasyczne, co nowatorskie.

Obok stałych składników wyznaczających rozpoznawalną już jakość tworzonej przez tę grupę muzyki, „The Dance Of The Illusion” przynosi pewną interesującą dla gatunku przemianę. Album ma wyraźną konstrukcję szkatułkową, podkreśloną przez czas trwania utworów. Sąsiadujące ze sobą we wnętrzu owej szkatułki (czy też chłodnej krypty) kompozycje Illusion oraz The End trwają przeszło siedem minut… Współczesna chłodna fala nie wypowiadała się dotąd w ten sposób – bądź czyniła to nader rzadko – sięgając po miary czasowe bliższe rockowej progresji, niż syntezatorowemu ascetyzmowi. Rzecz znamienna, że w przypadku „The Dance Of The Illusion” miary te nie przeszkadzają wrażeniu kondensacji nastroju do tego, co dla gatunku najważniejsze: do emocjonalnej krańcowości, czarnej ironii, oraz ekspresji zniechęcenia.

Ten ważny album utrzymuje w napięciu – chociażby dzięki pytaniom, które w sobie zawiera. Jak bowiem rozwinie się w niedługiej przyszłości chłodna fala – najważniejszy dziś muzyczny nośnik treści istotnych dla czasów i miejsc, w których żyjemy?

Szymon Gołąb

Płyta w wersji elektronicznej dostępna jest za darmo na stronie Bandcamp zespołu.

Y – koncerty w Polsce / Facebook

Programm: Everything at Once (EP; Megafone Records; Kanada; wrzesień 2013)

Kiedy gubi się drogę w labiryncie walki z życiem… Wszystko co dookoła dociera w nikłym stopniu… Często nawet samej ukochanej muzyce ciężko się przebić przez pnącza myśli, niepokoju, zagubienia. Jednak czasem jej się udaje.

Kolejny prezentujący ciekawą twórczość zespół z Kanady. Programm to pięcioosobowy skład, który swoją muzyczną podróż rozpoczął w tym roku i początkowo występował pod nazwą Volcano Playground. We wrześniu ukazała się ich debiutancka epka „Everything at Once”, która zawiera trzy kompozycje.

Otwierający epkę utwór tytułowy od pierwszych dźwięków uderza mocnym, pulsującym rytmem. Elektroniczne dźwięki przeplatają się z gitarowymi „jazdami”; jest „hicior”. Dalej nie jest gorzej. „We Barely Escaped” to ponad siedem minut „narkotycznego stanu”: pustynna wizja, momentami cień niepokoju, któremu towarzyszy męski głos – momentami subtelne ukojenie przez głos żeński. Ostatni utwór niesie ze sobą emocje najwyższej rangi. Początkowo spokojny zapętlony motyw, który nadaje rytm do tego, aby z każdą sekundą kompozycja nabierała bogatszego w dźwięki brzmienia i eksplodowała mocnym uderzeniem gitary. Dryfowanie między zmianami tempa kompozycji… Wokal pełni tym razem nieco inną funkcję – prowadzi nas przez ten enigmatyczny stan, jaki towarzyszy słuchaniu „Chemical Fires” (jedna z najbardziej bogatych emocjonalnie piosenek, jakie dane mi było usłyszeć w tym roku).

Całość debiutanckiej epki składu z Toronto trwa niespełna osiemnaście minut, jednak niesie ze sobą wszystko to, czego wymagający słuchacz oczekuje. Nie ma nudy, jest poczucie „nasycenia” się dobrą muzyką. Zespół jest dopiero na początku swojej muzycznej drogi, zapowiada się obiecująco.

Programm – ich trzeba „pilnować”.

Karolina Lampe / Sister Karo Wildflower