Cold 15 – najlepsze płyty i oficjalne teledyski cold wave / minimal wave / post punk / synth pop 2014 roku.

Albumy. W mijającym roku ukazało się wiele znakomitych płyt, których cechą wspólną jest rosnący poziom stylistycznego wysublimowania względem wydawnictw z lat poprzednich. Muzyka staje się nieco „trudniejsza”, przeważają utwory o niekiedy dość skomplikowanych aranżacjach – nawet w nurcie muzycznego minimalizmu i chłodu. Nie niweczy to jednak piękna, autentyzmu i szczerego przekazu – wartości zawartych we wnętrzu każdego z wymienionych poniżej albumów. Polska scena zimno falowa? Jej swoistym „objawieniem” i odnowieniem jest płyta Post łódzkiego duetu Alles. W muzyce i tekstach tej formacji zamknięta została znakomita diagnoza dookolnej rodzimej rzeczywistości. Oto najlepsze albumy 2014 roku:

1. Veil Of Light: Ξ (LP; Szwajcaria); Beläten
2. Alles: Post (LP; Polska); Mecanica Records
3. Schonwald: Dream For The Fall (LP; Włochy); Anywave Records / Manic Depression
4. Manicure: Voshod (LP; Rosja); Sojuz Music
5. Empathy Test: Throwing Stones (EP; Wielka Brytania); Stars & Letters Records
6. Relic Pop: Thick as Thieves (LP; Stany Zjednoczone); Plastiq Musiq
7. Minuit Machine: Live & Destroy (LP; Francja); Desire Records
8. Peine Perdue: No Souvenir (LP; Francja); Cold Beats Records
9. Romance Moderne Compilation II (kompilacja; Belgia); Romance Moderne
10. Paradox Obscur: Paradox Obscur (LP; Grecja); Peripheral Minimal
11. Nothing. Existed.: No Future (EP; Wielka Brytania); InClub Records
12. Transfigure: Transfigure (EP; Wielka Brytania); Wool-E Tapes
13. Lydia Ainsworth: Right From Real (LP; Kanada); Arbutus Records
14. Some Ember: Some Ember (LP; Stany Zjednoczone); Dream Recordings
15. Glass Cathedral: Love Ties Me Up (EP; Stany Zjednoczone); unsigned

Poniższa playlista zawiera utwory z wymienionych płyt, w kolejności od miejsca pierwszego do piętnastego:

Oficjalne teledyski. Obraz towarzyszący muzyce jest współcześnie sztuką, jakiej nie można ignorować. Teledysk to, sięgając po metaforę, rodzaj marzenia sennego (niekiedy też koszmaru), do którego prowadzą drzwi wydrążone w murze codzienności. „Muzyczne obrazy” są upajające, pozwalają zapomnieć, oraz zapamiętać – i w tym sensie równe są każdemu dziełu sztuki. Teledysk, jako forma artystyczna, w mijającym roku miał się doskonale. Zwróćmy uwagę, że te krótkie całości sensotwórcze sięgają niejednokrotnie po element yarn – czyli sfabularyzowanej opowieści – przekraczając pod tym względem umiejętności najnowszej literatury, zaprzepaszczonej w faktografii i autobiografizmie. „Magia” opowieści odżywa dziś głównie dzięki „muzycznym obrazom”. Oto piętnaście najlepszych oficjalnych teledysków 2014 roku (w nawiasach znajdują się nazwiska / pseudonimy ich twórców):

1. Alles: „Fala / Wave” (Jaromir Dziewic / TRAnsgressive ART)
2. Belgrado: „Jeszcze Raz” (Victor Morcillo / Belgrado)
3. Low Factor: „Icicle” (Kaspar’89 / Rubin)
4. Manicure: „Sneg” (Aleksei Taruts)
5. Peine Perdue: „Voyage Alarme” (Stephane Agrillet)
6. QUAL: „Rip Doth Thy Scarlet Claws” (Vomi Torium)
7. HNN: „Tes mots” (Dalibor Baric)
8. iamamiwhoami: „hunting for pearls” (WAVE)
9. Kline Coma Xero: „Mannequins” (Medical Records)
10. Ash Code: „Oblivion” (L’arte Dei Rumori)
11. People of Nothing: „Haircut the Grass” (Gregory De Maria)
12. Automelodi: „Métropole sous la pluie” (Emillie Serri)
13. Sato Sato: „Oblivion” (Sato Sato)
14. Sixth June: „Drowning” (Laslo Antal)
15. Veil Of Light: „Cold Skin” (Manuel Vargas Lépiz)

Poniżej playlista zawierająca wymienione teledyski w kolejności od miejsca pierwszego do piętnastego:

Wkrótce ponownie spotkamy się w audycji Transmission / Transmisja, oraz na łamach Wave Press. Artyści, Słuchacze i Czytelnicy – przyjmijcie dziś moc Świątecznych Życzeń!

Szymon Gołąb