Xarah Dion: Fugitive (LP; Visage Musique; Kanada; 30 września 2016)
Pochodząca z Montrealu francuskojęzyczna wokalistka i multiinstrumentalistka Xarah Dion swój debiutancki longplay nagrała w 2014 roku i jest on swoistą próbą przed tym, co spotyka nas we wnętrzu najnowszej płyty, również pełnowymiarowego krążka Fugitive. Nowy album po prostu olśniewa słuchacza połączeniem syntezatorowego chłodu i wokalnego wdzięku!
Ortrotasce: Monument of Existence (2 x LP; Disko Obscura; Stany Zjednoczone; 30 sierpnia 2016)
Wreszcie nagrań Ortrotasce można wysłuchać z kunsztownie wydanego podwójnego longplay’a na płycie winylowej – ta muzyka od dawna zasługiwała na to wyróżnienie. Nie tylko jednak forma wydawnictwa urzeka, ale – przede wszystkim – jego zawartość: brzmienia syntezatorowe tworzone z pasją i bogate w przesłania. Wszystko to sprawia, że Monument of Existence to „future classic” nurtu minimal wave.
Le Chocolat Noir: Dans Le Salon Des Refusés (LP; InClub Records; Chorwacja; 30 lipca 2016)
Rosło, pęczniało i stało się (sorry za mowę skojarzeń). Klubowa odmiana nurtu cold / minimal wave wreszcie wydała z siebie muzykę niepowtarzalną, w pełni własną i niemal boleśnie autentyczną. Tak. Właśnie ten autentyzm sprawia, że płytę Dans Le Salon Des Refusés można zestawić z głosem stylu i wrażliwości, jakim były na początku lat osiemdziesiątych nagrania Joy Division – a to wszystko bez silenia się na „tribute to”, bez wtórności i sztuczności. Posłuchajcie więc nowej piosenki Joy Division pod tytułem „Svijet”. Nie trzeba znać chorwackiego:
„Nie, to nie to”… „Stawiasz tezę”… „Przełączam na kołchoźnik z dupapolo”… „Po co dawać gryźć się muzyce”? Kto jednak powiedział, że bycie pogryzionym nie sprawia przyjemności? Oto „Black Waves”:
Doric: Sleep Of Reason (EP; Peripheral Minimal; Grecja; 4 lipca 2016)
W ostatnim czasie ukazało się tak wiele dobrych płyt nowych wykonawców z kręgu cold / minimal wave (All Your Sisters: Uncomfortable Skin, Poison Point: Motorpsychold, Boy Harsher: Yr Body Is Nothing, Sexy Suicide: Intruder, Voque Noir: Voque Noir [british synthpop], Snow Ghosts: Vetiver, Chapelle ardente: And Sense It’s Strengt…), że… Czas posłuchać, jak w wśród tej profuzji znakomitej muzyki radzą sobie wykonawcy tworzący klasykę gatunku. Oto najnowszy krążek 10″ Doric i jego introdukcja – „Over My Dreams”:
Casuistry: Cimmerian Gloom (LP; Stany Zjednoczone; 1 lipca 2016)
Obrazek z pamięci pod tę muzykę: wejście Macieja Zembatego z butelką „aqua piorunata” w ręku na imprezę dla młodzieży. Ciemność, ścisk, tłum, taniec w ciasnym zadymionym mieszkaniu. Z głośników Nirvana (nigdy nie wiedziałem o co chodzi w ich muzyce) – Zembaty podkręca głośność i rażony nagłym prądem nieświadomości ląduje na wznak na podłodze. Wokół niego, uśmiechniętego, wciąż tańczą ludzie. „Tak się słucha Nirvany” – powiedział potem. Tak też słucha się Casuistry. Spróbujcie:
Autor motywu: Anders Noren.
Wave △ Press 