Curiosity Exhibition. Wystawa Osobliwości Muzycznych (DJ Transmitter set; Chmury, ul. 11 listopada 22, Warszawa; niedziela; 5 lutego; godz. 18.00; wstęp wolny)
Muzyka znana z audycji Transmission / Transmisja pojawi się w kilkugodzinnym secie, który zagram w najbliższą niedzielę w warszawskim klubie Chmury – miejscu dobrze już rozpoznawalnym przez zwolenników brzmień spod znaku zimnej fali.
Position Parallèle: En garde a vue (LP; Tesco Germany; Francja; 24 stycznia 2017)
W Tesco wzięli się za wydawanie płyt z dobrą muzyką? „Biedra” będzie następna? Nie – to jedynie zbieżność nazw (szkoda?). Najnowszy lonplay Position Parallèle, który ukazał się niedawno nakładem wytwórni Tesco Germany, wprost zachwyca interpretacją współczesnej muzyki syntezatorowej z pogranicza synthwave / synthpop / industrial – En garde a vue to rytmiczna i aksamitna moc francuskiego synthu w najczystszej postaci!
Position Parallèle, “poboczny” projekt Geoffroya D z Dernière Volonté, powrócił w tym roku z trzecim długogrającym krążkiem, we wnętrzu którego znaleźć można sporo łączników z ostatnią płytą Dernière Volonté (Prie pour moi; LP; maj 2016) pozbawioną – niejako dla potrzeb En garde a vue – jedynie elementów dark folkowych. Czy to wtórność? W przypadku tak znakomitej płyty – nie. czytaj więcej…
Synths Versus Me: Sex/Body/Touch (LP; Oraculo Records; Hiszpania; 13 stycznia 2017)
„Radio Zimna Fala”? W rozpoczynającym tę płytę utworze „Tuning SVM!” pojawiły się fragmenty radiowych zapowiedzi muzyki duetu Synths Versus Me, a wśród nich – jako pierwszy – fragment audycji Transmission / Transmisja, w której prezentowałem (również po raz pierwszy, w roku 2015) nagrania tej hiszpańskiej formacji.
QUAL: Cupio Dissolvi (EP; Avant! Records; Wielka Brytania; 15 lutego 2017)
Warto czekać na tę płytę. QUAL (solowy projekt basisty Lebanon Hanover, Williama Maybelline’a) przeważnie wnosi nową jakość do brzmień spod znaku cold wave / minimal wave – tak jest i tym razem, w przypadku maxi-singla 12″ Cupio Dissolvi, którego premiera zapowiadana jest na połowę lutego we włoskiej wytwórni Avant! Records.
Mary: Mary (LP; Kanada; 15 stycznia 2017)
„Jak zagrać miłość?” – tak właściwie powinna być zatytułowana recenzja debiutanckiego lonplay’a Mary. „Zagrać miłość” potrafili muzycy z kręgu new wave mniej więcej do końca lat osiemdziesiątych; współczesne utwory bywają dobre (niekiedy nawet piękne), jednak brak im tej wrażliwości, czy też liryzmu nowej fali sprzed lat – cech sprawiających, że słuchacz może obcować z czymś więcej niż dźwięki muzyki, iż ma do czynienia z ekspresją uczuć zawartą w sztuce. Dlatego lubię sięgać po klasykę, nawet tę całkowicie zapomnianą – bo kto dziś pamięta chociażby grupę We Are Going To Eat You?
Czas otworzyć drzwi do takiej właśnie płyty – pełnej wrażliwości, nostalgicznego piękna i poezji. Mary gra obecnie nową falę „po staremu” i w najlepszej postaci. Oto jak ją zapowiada:
Autor motywu: Anders Noren.
Wave △ Press 