PREMIERA / Karaboshka – Jaskólinka

Dziś premierowo wysłuchamy „Jaskólinki” – tradycyjnej pieśni z Górnego Śląska (dokładnie z okolic Pszczyny) w minimalistycznej interpretacji syntezatorowego projektu Katarzyny Dudziak, Karaboshka.

Czytaj dalej „PREMIERA / Karaboshka – Jaskólinka”

MUZYKA I PEJZAŻ / I Międzynarodowy Festiwal Stara Tradycja Lidzbark 2015

I Międzynarodowy Festiwal Kultury „Stara Tradycja” Lidzbark 2015 (14 sierpnia, piątek, godz. 18; scena plenerowa w parku rekreacyjno-wypoczynkowym przy ulicy Garbuzy w Lidzbarku)

I Międzynarodowy Festiwal Kultury Stara Tradycja - Lidzbark 2015 (banner)

Nareszcie! „Pola, lasu, rzeki”! Czas wypocząć. Lato jest też porą poszukiwań tego, co na kulturalnej mapie Polski i świata nowe, inspirujące i odległe od codziennej monotonii. Te walory niewątpliwie wyróżniają mającą odbyć się w najbliższym czasie pierwszą odsłonę „Starej Tradycji” – festiwalu kultury ludowej, który choć wpisany jest w miejsce o kameralnej atmosferze (Lidzbark Welski na Mazurach to miasto o wiele mniejsze od – na przykład – znanego z organizacji Castle Party Bolkowa), to zapowiada się być wydarzeniem tyleż o lokalnym, co międzynarodowym zasięgu.

Lidzbark z lotu ptaka. U dołu zdjęcia "Małe Jeziorko" i park wypoczynkowo-rekreacyjny - miejsce Festiwalu (źródło: www.lidzbark.pl)
Lidzbark z lotu ptaka. U dołu zdjęcia „Małe Jeziorko” i park wypoczynkowo-rekreacyjny – miejsce Festiwalu (źródło: lidzbark.pl)

Kultura ludowa? Folk? Tak! Dzisiejsza rzeczywistość muzyczna przesunęła granice pomiędzy tym, co lokalne, a kulturalnym centrum; tak, iż nagrania zespołów folkowych tej miary co Theodor Bastard, czy Радoсть Моя pojawiają się zarówno na największych scenach festiwalowych świata, jak i podczas niewielkich – lokalnych właśnie – koncertów. Zwraca uwagę szczególnie popularność tej drugiej grupy wśród młodzieży, która to przecież „powinna” (według marketingowych statystyk) słuchać wyłącznie przebojów „eurodance” serwowanych przez dyskotekowy przemysł spod znaku telewizji muzycznych…

Przemysłu rozrywkowego nie obchodzi pokrewieństwo miejsca i muzyki; tam gdzie liczy się tylko zysk, nie ważne są różnorodność i artyzm – nieodłączne cechy zarówno pięknego pejzażu, jak wypełniającej go muzyki – a przecież muzyka brzmi inaczej w Bieszczadach, niż na Mazurach… Syberyjski post punk różni się od polskiej zimnej fali… Dziś w Polsce ponownie należy poszukiwać muzycznej i lokalnej tożsamości – interesującą próbą tego poszukiwania jest właśnie „Stara Tradycja”.

I Międzynarodowy Festiwal Kultury Stara Tradycja Lidzbark 2015 (plakat wydarzenia)
I Międzynarodowy Festiwal Kultury Stara Tradycja Lidzbark 2015 (plakat wydarzenia)

Mimo, że Festiwal będzie trwał tylko jeden dzień (a właściwie wieczór i noc z piątku na sobotę), to jego program jest nader bogaty. Wystąpią formacje prezentujące folklor w jego rdzennej odmianie – co nie oznacza, iż nie będzie miejsca na twórcze interpretacje. Kogo usłyszymy w Lidzbarku?

Wielopokoleniowy zespół folklorystyczny „Kurpiowszczyzna” z Myszyńca. Grupa skupia ponad stu ludowych artystów w różnym wieku. Najstarsi jej członkowie posiadają podobno doskonałe umiejętności wykonywania tradycyjnych pieśni i tańców regionu. Zespół wiernie odtwarza zarówno tradycję muzyczną i językową (pieśni, gra na instrumentach, gwara), wizualną (stroje), jak i metafizyczną (obrzędy) regionu myszynieckiej Puszczy Zielonej.

Yankel Band – to zespół z Łodzi, łączący tradycyjne brzmienia world music – inspirowane głównie folklorem śródziemnomorskim i cygańskim – z jazzem i bluesem. Ta wielokrotnie nagradzana formacja występowała chociażby u boku jednego z najbardziej cenionych polskich basistów jazzowych, Krzysztofa Ścierańskiego. Yankel Band wykorzystują w swoich nastrojowych kompozycjach nader bogate instrumentarium: skrzypce, gitary akustyczne, bas, akordeon, syntezator i perkusję. Element jazzowy zawarty w ich muzyce wykonywanej na żywo gwarantuje częste sięganie po żywioł improwizacji.

Kapela ludowa „Śparogi” – to założony na początku lat dziewięćdziesiątych wielopokoleniowy zespół muzyczny. Pochodzą z Olsztynka, a grają między innymi na: skrzypcach, trąbce, bębnie, oraz akordeonie. Zespół dał dotąd ponad półtora tysiąca koncertów w Polsce, oraz: w Szwecji, Francji, Niemczech, na Łotwie i w Estonii. Formacja ta wystąpi zamiast wymienionej na plakacie kapeli z Łysego.

Zespół śpiewaczy „Echo” jest najmłodszym wykonawcą Festiwalu. Zespół tworzy osiem kobiet (mieszkanek wsi Gołąb w powiecie chełmskim) i trzech mężczyzn (pochodzących z pobliskiej wsi Wólka Kańska). Grupa „stara się nadać swoim piosenkom inny wymiar, jednocześnie stale pozostając w kręgu twórczości ludowej” – można przeczytać na facebookowej stronie „Echa”.

Zespół Śpiewaczy "Echo" (źródło: Facebook)
Zespół Śpiewaczy „Echo” (źródło: Facebook)

Lei dindouleto dou roucas – pochodzą z miasteczka Vitrolles w Prowansji (Francja) i będą gościem specjalnym „Starej Tradycji”. Ta wielopokoleniowa grupa taneczna znana jest chociażby z tego, że w interesujący sposób wplata w figury tradycyjnych tańców elementy rekonstrukcji codziennego życia na dawnej francuskiej prowincji. Przedstawienia ludowych artystów z Vitrolles zyskują dzięki temu wyraz parateatralny.

Lei dindouleto dou roucas (źródło: Facebook)
Lei dindouleto dou roucas (źródło: Facebook)

Wstęp na wszystkie koncerty mające odbyć się w ramach „Starej Tradycji” jest wolny. Lato to czas życia w odmiennym rytmie – pora więc na coś innego i nowego w krajobrazie mazurskich (i nie tylko) imprez muzycznych. Zapraszam do Lidzbarka!

Szymon Gołąb

Google Translate

ZAPOWIEDŹ / 2015 – Rok Kultury Rosyjskiej w Krakowie

2015 – Rok Kultury Rosyjskiej w Krakowie (24 spotkania, 9 prelegentów, 5 artystów – Śródmiejski Ośrodek Kultury; Kraków, ulica Mikołajska 2)

2015 - Rok Kultury Rosyjskiej w Krakowie (plakat)

Piękno kultury przejawia się w jej upodobaniu do bycia wolną. Prawdziwa kultura obdarza uczuciem suwerenność. Jest to przestrzeń zainteresowania i otwartości, przeciwstawna zamknięciu oraz ograniczeniu, którymi naznaczają rzeczywistość pospieszne deklaracje polityków. Gest kultury jest też przekreśleniem mierności życia zamkniętego, jakiego jedynym kierunkiem staje się walka o byt – coraz częściej próżna, bezsensowna i uwłaczająca godności człowieka. Dlatego dziś światowa kultura, owo życie piękna wiecznie niepogodzonego z ubogością i spłyceniem, interesuje się Rosją – być może według zasady ex oriente lux. Słyszalną w Rosji chce być nowoczesna muzyka, chyba jeden z najbardziej autentycznych obecnie obszarów kultury: Női Kabát, Automelodi, She Past Away, Cold Cave, Phase Fatale – to tylko niektóre z cenionych formacji, jakie koncertują ostatnio w rosyjskich miastach. Oto też znaczący gest Williama Maybelline’a z duetu Lebanon Hanover – który odwrócony od nieistotnego hałasu odgrywa na pianinie sonatę Rachmaninowa. Harmonia brzmień i inspiracji najpełniej przemawia w Sankt Petersburgu – rosyjskiej Wenecji…

„Wiele rosyjskich słów w samym swym sednie promieniuje poezją, podobną kamieniom szlachetnym emanującym szlachetnym blaskiem” – te słowa Konstantina Paustowskiego są jednym z przewodnich motywów cyklu wydarzeń kulturalnych, jakie rozpoczną się już w styczniu w ramach Roku Kultury Rosyjskiej w Krakowie. To ambitne, interdyscyplinarne przedsięwzięcie zasługuje na uwagę jako znaczący polski oddźwięk drogi obranej przez światową kulturę otwartej na Rosję w niespotykanej wcześniej mierze. Projekt krakowskich spotkań z kulturą rosyjską odbywać będzie się pod auspicjami założycielki i dyrektorki prywatnej placówki edukacyjnej „Rosyjski w Krakowie – Centrum Nauki i Tłumaczeń Języka Rosyjskiego„, jest to więc inicjatywa (co należy podkreślić) całkowicie niezależna, autorska i pozbawiona podtekstów politycznych. „Ideą projektu – pisze jej twórczyni, Nikolina Šmukler – jest skupienie uwagi na zapoznaniu Polaków z kulturą rosyjską, jej zrozumienie i kształtowanie bezstronnej postawy wobec Rosjan. Zapraszamy do wzięcia udziału w projekcie, obecności na wykładach i wyrażenia swojej opinii w przyjaznej dyskusji, która będzie mieć miejsce po każdej prezentacji. Wszystkie Spotkania będą odbywać się w języku polskim (…) Zapraszamy wszystkich, którzy Rosję lubią i chcą dowiedzieć się więcej o Rosji i tych, dla których kultura naszego sąsiada wschodniego jest daleka, a rosyjska mentalność – niezrozumiała”.

2015 - Rok Kultury Rosyjskiej w Krakowie (plakat z planem wydarzeń)
2015 – Rok Kultury Rosyjskiej w Krakowie (plakat z planem wydarzeń)

Kultura isnieje tylko jako całość – podziały i wybiórczość wykluczają jej poznanie. Rok Kultury Rosyjskiej w Krakowie będzie więc wydarzeniem skupiającym w sobie poznanie wielokierunkowe, w którym wiedzy kulturoznawczej sekundować będą: muzyka, literatura, film, filozofia, a nawet arystotelesowskie „sztuki pochlebcze” – moda i kulinaria. W ciągu całego roku trwania wydarzenia wykłady poprowadzą: prof. dr hab. Wasilij Szczukin, dr Matylda Chrząszcz, dr Kristina Vorontsova, dr Katarzyna Makowiecka, Michał Milczarek, Władysław Marinczenko, Tatiana Repina, Staszek Marinczenko, Władysław Grodecki. Wiosną zaś, w ramach koncertu „Przenikanie dusz” wystąpią muzycy: Janusz Kasprowicz, Igor Jelinek, Piotr Majczyna, Maria Natanson i Staszek Mariczenko – ich sylwetki i twórczość będę stopniowo uprzystępniać czytelnikom i słuchaczom. Może będzie też można liczyć na koncerty rosyjskich wykonawców z kręgu cold / minimal wave – jednym z największych dla mnie życzeń muzycznych ostatniego czasu jest usłyszenie na polskiej scenie któregoś z projektów Igora Szaprańskiego… Wszystko przed nami! Szczegółowe informacje znajdują się na działającej już stronie internetowej Roku Kultury Rosyjskiej w Krakowie.

15 stycznia odbędzie się wydarzenie inaugurujące krakowskie Spotkania z Kulturą Rosyjską. Będzie nim wykład „Magia przestrzeni: w jaki sposób geografia Rosji wpływa na charakter jej kultury” prof. dra hab. Wasilija Szczukina (wydarzenie – Facebook).

Zapraszam na Rok Kultury Rosyjskiej w Krakowie! Wave Press obejmuje tę cenną inicjatywę patronatem.

Szymon Gołąb

2015 – Rok Kultury Rosyjskiej w Krakowie – oficjalna strona

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: