ELEGANCJA I STYL / Dernière Volonté: Frontière

Dernière Volonté: Frontière (LP / CD / Digital; Hau Ruck / Tesco Germany; Francja; 14 października 2019)

Dwadzieścia jeden lat obecności na scenie to czas, przez który Geoffroy Delacroix – lider Dernière Volonté – stworzył własny nieporównywalny styl, czerpiący z mocy brzmienia martial industrial i od dawna (oraz z powodzeniem) przenoszony na grunt melodyjnego synth popu.

Ta mikstura powołała album wybitny – Frontière, ósmy długogrający krążek w dyskografii Dernière Volonté. Posłuchajmy, oto utwór tytułowy – nastrojowy zwornik sklepienia najnowszego albumu.

Trzy lata oczekiwania (Prie Pour Moi, poprzedni longplay Dernière Volonté ukazał się w 2016 roku) przyniosły muzykę jeszcze bardziej rytmiczną i melodyjną. Słychać, że zawdzięcza ona sporo eksperymentom duetu Position Parallèle (Geoffroy Delacroix i Pierre Pi). Brzmienie Frontière to synteza elegancji tanecznych linii synth popu oraz osiągniętej minimalistycznymi środkami wzniosłości. Te dwa elementy wyróżniają Dernière Volonté na scenie nowej elektronicznej „muzyki chłodu”, zaś najnowszy albumu jest ich amplifikacją. W pełni udaną, dodajmy.

Dernière Volonté (koncert w Moskwie, 2012 rok - źródło - VKontakte)
Dernière Volonté (koncert w Moskwie, 2012 rok / źródło: VKontakte)

Syntezatorowy minimalizm dobrze współbrzmi z tekstami w języku francuskim; także pod względem warstwy wokalnej Frontière jest albumem nieporównywalnym, w którym nie ma miejsca na liryczną płyciznę i brak słownego wyczucia. Geoffroy Delacroix dysponuje głosem o owym „krystalicznym tonie” znakomicie wpisującym się w charakterystyczną elegancję synth popu w interpretacji Dernière Volonté.

Frontière to także płyta nasycona przebojami, spośród których faworyzuję kompozycje: tytułową, „Transparent” i „Mon Beau Miroir”. Nie oznacza to jednak, iż na Frontière brakuje elementów refleksyjnych o minorowym tonie. Wręcz przeciwnie, jest ich wiele – stosownie zresztą do tematyki utworów oscylującej wokół nastrojów melancholii, samotności i dojmującej pustki po stracie najbliższych.

Jeszcze jedno – fronton Frontière. Zodobi go jedna z najpiękniejszych okładek w historii nowej muzyki, która może kojarzyć się z grafikami komputerowymi, które w latach dziewięćdziesiątych tworzył Zdzisław Beksiński.

Pokaz slajdów wymaga JavaScript.

Album w wersjach fizycznych (czarna i błękitna płyta winylowa 2 LP i CD) oraz w wersji cyfrowej dostępny jest na stronie wytwórni Tesco Germany w serwisie Bandcamp. Wersje fizyczne można nabyć także w sklepie internetowym tego wydawcy.

Dernière Volonté – Discogs / Wikipedia

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: